Menu główne:

Kleje poliuretanowe

Klej poliuretanowy Monolith PU 715-1

Charakterystyka:
Monolith® PU 715-1 jest dwuskładnikowym klejem, niezawierającym rozpuszczalnika, na bazie
poliuretanu, bez akceleratora. Żywica zawiera komponenty organiczne z grupami hydroksylowy-mi, gdzie bazą utwardzacza są izocyjaniany. Przez zmieszanie obu składników w stosunku wagowym 5:1 (4:1 niska palność
wg Rezolucja IMO A.653 (16)), otrzymujemy poprzez reakcję chemiczną elastyczny klej. Produkt nie wykazuje mierzalnych zmian objętości w czasie sieciowania.

Zastosowanie:
Klej poliuretanowy Monolith® PU 715-1 jest używany zarówno jako klej, jak i jako masa zalewowa do wypełniania,
odlewania i zalewania (jako izolator elektryczny do dużych powierzchni np. cewki elektroma-gnesów). Produkt wykazuje dobrą adhezję do metali, drewna, tworzyw sztucznych i twardych
pianek. Głównym obszarem zastosowań jest łączenie styropianu do aluminium oraz paneli z pia-nek i wełny mineralnej do blach pokrytych powłokami galwanicznymi w produkcji elementów
płyt warstwowych do wytwarzania bocznych ścian nadwozi samochodowych, nadwozi izoter-micznych, centralnych systemów klimatyzacji i budowie statków.

Przygotowanie powierzchni przeznaczonych do klejenia:
Powierzchnie powinny być suche, czyste od kurzu, oleju i smaru oraz innych zanieczyszczeń.
Metale powinny zostać pokryte podkładem, zwłaszcza jeśli złącze będzie narażone na długo-trwały kontakt z wilgocią. Środki separujące muszą zostać usunięte z powierzchni płyt z two-rzyw sztucznych. Lepszą adhezję można uzyskać, jeśli zmatowi się powierzchnię przed nałoże-niem kleju. Niemniej, wystarcza pokrycie powierzchni podkładem i odtłuszczenie (izopropano-lem, etanolem lub acetonem). Elementy polistyrenowe nie mogą być klejone Monolithem PU 715-1 bez uprzedniego przygotowania powierzchni.

Aplikacja:
Żywica i utwardzacz muszą zostać zmieszane krótko przed nałożeniem do uzyskania jednorod-nej mieszaniny. Klej można nakładać jedynie w ciągu określonego czasu (czas życia). Po tym czasie mieszanina zaczyna żelować i staje się bezużyteczna. Dlatego należy mieszać tylko taką ilość, jaką można zużyć przed upłynięciem czasu życia. Czas życia zależy od ilości i temperatury zmieszanej partii. Jeśli ilość lub temperatura ulegają zwiększeniu, czas życia skraca się. Odwrotnie, niższe temperatury wydłużają czas życia. Jeśli przedawkuje się utwardzacz, lepkość mieszaniny obniża się, a warstwa kleju stanie się krucha.
Klej poliuretanowy Monolith PU 715-1 można nakładać ręcznie przy pomocy szpachli lub przy zastosowaniu sprzętu dozującego do klejów dwuskładnikowych lub za pomocą wałków. Klej nakłada się jedynie na jedną stronę.Składniki kleju nie powinny kontaktować się z wilgocią przed lub w trakcie nakładania, ponieważ powoduje to reakcję z izocyjanianami, co prowadzi do powstawania bąbelków lub tworzenia się piany. Dlatego pojemniki winny być zamykane szczelnie i zabezpieczane przed wilgocią.
Utwardzanie.
Klej poliuretanowy Monolith może być utwardzany na zimno (w temperaturze pokojowej powyżej +15°C) lub na
gorąco. Przebieg utwardzania może być istotnie skrócony przez wzrost temperatury lub dodanie
przyspieszaczy (akceleratorów). Ostateczna wytrzymałość jest osiągana po kilku dniach.
Przez czas utwardzania powinno się zapewnić odpowiedni nacisk (układanie "na stos", prasa, za-ciski), co pozwala na zmniejszenie grubości warstwy powierzchni klejonej.

	Żywica PU 715-1	Utwardzacz I 340-1
Kolor:	beżowy	ciemnobrązowy
Gęstość:	1,65 ± 0,05 g / cm3	1,22 ± 0,05 g / cm3
Konsystencja:	płyn	rzadki płyn
Lepkość:(Brookfield RVT, 20°C)	27 000 ± 3 000 mPa·s	250 ± 100 mPa·s
Stosunek mieszania wagowy:	4	1

Mieszanina (składnik A + B)

Gęstość:	ca. 1,56 g / cm3
Lepkość: (Brookfield RVT, 20°C)	5 000 - 6 000 mPa·s
Konsystencja:	płynna
Zużycie:	200 - 400 g / m2  w zależności od łączonych materiałów
Wytrzymałość wstępna:	po 5 - 8 godzinach w temperaturze pokojowej
Wytrzymałość na oddzieranie: (DIN 53 282)	30 - 40 N / cm

Wyniki Testów Wytrzymałość na ścinanie (wg DIN 53 283), MPa mierzona na próbkach aluminiowych

1. Ewolucja wytrzymałości na ścinanie przy +20°C jako funkcja czasu sieciowania:

dzień1	dzień2	dzień3	dzień4
5,5MPa	7MPa	7MPa	7,5MPa

2. Ewolucja wytrzymałości na ścinanie przy sieciowaniu przyspieszonym temperaturą
jako funkcja czasu sieciowania. (mierzona w temperaturze pokojowej).

                                                                  czas sieciowania                                         
                                                                                                                   0,5h     1h         2h      3h        7h

temperatura sieciowania:  +80 C	6,5	7,5	8,5	11	11
+100 C	7	8	11	11	14
+120 C	10	12	13	14	14
+160 C	10	12	14	16	15

3. Wytrzymałość na ścinanie przy różnych temperaturach
   (sieciowanie 7 dni w temperaturze pokojowej)

-40C 24MPa

-20C 24MPa

0C 20MPa

+20C 7,5MPa

+40C 4MPa

+60C 2,5MPa

+80C 1,5MPa

Nasze dane odpowiadają aktualnemu stanowi rozwoju chemii i techniki; nie pretendują one do całkowitej kompletności. Najlepszym zabez-pieczeniem przeciwko możliwym błędom, za które nie możemy ponosić żadnej odpowiedzialności, jest przeprowadzenie własnych doświad-czeń. W ten sposób zmienne dane, zależne od zastosowania, sposobu pracy i materiałów, uzyskają każdorazowe potwierdzenie w konkret-nych warunkach.